De beginjaren..
De Merels werd op 21 april 1961 opgericht door Pater van Gool. Hij vroeg onderwijzeres Jo Nellen of zij de vereniging mee op wilde starten. Er werd gestart met 2 seniorenteams, alleen meisjes ouder dan 16 jaar mochten lid worden. De naam De Merels is afgeleid van Melderslo, omdat men dacht dat deze naam z'n oorsprong had in deze vogelsoort.
Als clubkleuren werden rood-wit gekozen. De kleding werd in die tijd door de leden zelf gemaakt. De contributie bedroeg in het eerste jaar de somma van 1 gulden.

Jo Nellen was de eerste trainster en tevens bestuurslid. Zij deed alle voorkomende werkzaamheden. Bij de allereerste wedstrijd werd het veld uitgelegd met behulp van een bolletje wit garen. Het werkte, want meteen in het oprichtingsjaar kon er een kampioenschap gevierd worden. Hierdoor promoveerde het eerste team naar de tweede klasse. In 1965 werd het eerste team zelfs kampioen van Limburg.
In die beginjaren waren er ook tegenslagen. Toen het particuliere veld in Melderslo werd opgeheven moest de vereniging noodgedwongen uitwijken naar buurdorp Horst. Alle materialen moesten voor elke training en wedstrijd per fietskar naar Horst vervoerd worden, en na afloop weer teruggebracht per fietskar. Ook het vervoer naar uitwedstrijden was een probleem. De oplossing werd gevonden in een bestelbusje uitgerust met kratjes waarop men kon zitten.
Vanaf 1967 mochten ook meisjes jonger dan 16 lid worden, in dat jaar speelde voor het eerst een juniorenteam van De Merels in de competitie.

De jaren zeventig.
In de jaren zeventig begon De Merels steeds meer leden te krijgen. Vooral het aantal jeugdteams groeide, er kwam een junioren- en aspirantenteam bij. Echter bij de senioren was er sprake van een terugloop. Door het vervroegd doorschuiven van junioren kon er toch een seniorenteam spelen. Het was toen net als nu moeilijk om een trainer te vinden. Ook toen was men vindingrijk, zo werd een moeder (zelf een oud-korfbalster) van een lid gevraagd de trainingen te verzorgen.

In 1975 werd de heer Piet Camps gevraagd door Jo Nellen om de trainingen te verzorgen. Hij deed dit 7 seizoenen lang in de tijd dat korfbal op het veld nog 3-vaks gespeeld werd. Het was moeilijk om twee seniorenteams op de been te brengen, vandaar dat er besloten werd met een groot aantal dames een team te vormen. Er werd gekozen voor sportief korfbal en minder voor prestatief. Nadat er eind jaren zeventig weer twee seniorenteams waren was het mogelijk om prestatief met het eerste team te korfballen, dit resulteerde in 1980 in het kampioenschap in de derde klasse.

De jaren tachtig. Na het vertrek van trainer Piet Camps in 1982 vond het bestuur in Frans Aarts een nieuwe trainer. De stijgende lijn die door Piet was ingezet werd door hem moeiteloos voortgezet.
In tien jaar tijd bracht hij De Merels naar de top, zowel op het veld als in de zaal speelt het eerste team vanaf 1992 in de Hoofdklasse. Vele kampioenschappen werden gevierd, de muziekvereniging moest in de tijd soms wel 2 maal per jaar een serenade brengen. De sportieve rivaliteit tussen buurvereniging Wittenhorst en de Merels bereikte een hoogtepunt in de beruchte bekerwedstrijd, die veel stof deed opwaaien.
Het recreantenteam werd in 1982 opgericht. Waardoor ook leden die meer recreatief wilden sporten de gelegenheid kregen de korfbalsport te beoefenen.

De jaren negentig.
In deze jaren veranderden veel zaken, zo verdween het middenvak in 1991, kwam shirtsponsoring op en werden de nevenactiviteiten uitgebreid. De sponsorwandeltocht van onze jeugdleden en het jaarlijks terugkerend Dorpskorfbaltoernooi zijn daar goede voorbeelden van.
Na het afscheid van Frans in 1992 volgde Bert Ouderland hem op. Het was geen gemakkelijke taak voor hem om iemand te vervangen die zo verweven was met de vereniging. Het lukte echter wonderwel. Na een degradatie in het eerste seizoen in de zaalcompetitie kon het seizoen erna weer een kampioenschap gevierd worden. Ook het tweede seniorenteam begon behoorlijk aan de weg te timmeren door op te klimmen naar de eerste klasse.

Na Bert Ouderland kwam Wiel Snijders als trainer bij De Merels. Hij was een charismatisch man met een enorme drive. Onder hem behaalde het eerste team in 1994 bijna de zaalfinale. Het was voor hem en voor het team een enorme domper dat dit net niet lukte.
Er viel echter ook van alles te vieren, de uitstapjes naar Gekke Moandag in Lottum van seniorenleden en bestuursleden zijn hoogtepunten die nog jaarlijks terugkeren. De jaren die volgden bleef het eerste team op hoog niveau presteren. Met trainers als Joop Ouderland, Wim v.d. Munckhof, Peter Knollema, Peter de Bruin, bleef onze vereniging goed presteren.
Onder Peter de Bruin speelde onze vereniging in de Topklasse toen die in 2000 werd ingevoerd. Hij maakte de speelsters bewust van technisch en tactisch korfbal. In die tijd waren er 3 seniorenteams. Hij zorgde voor een verankering van onze kennis door een technische commissie te adviseren.
Gezien de beroerde faciliteiten mag het een wonder heten dat De Merels zolang op het hoogste niveau actief bleven. In de zaalcompetities was het vinden van goede trainingshallen een probleem. De gemeente Horst kon geen trainingsuren bieden in de sporthal. De teams waren daarom aangewezen op ander sporthallen en reisden van Blerick naar Bergen, van Grubbenvorst naar Overloon om te kunnen trainen op tijdstippen dat menigeen al lang op een oor lag. Dit toont de mentaliteit van onze leden.

Het clubblad De Merelfoon zag in 1993 het levenslicht en verschijnt 4 keer per jaar. Uit de reacties van onze leden blijkt dat dit blad zijn bestaansrecht nog steeds heeft.
Onze jeugd groeide in de jaren negentig flink. Het juniorenteam speelde enkele jaren in de hoofdklasse, uniek voor de vereniging. Kampioenschappen waren er in die tijd regelmatig bij de jeugdteams. Bij de senioren deed met name het tweede team het goed. Ook de recreanten waren zo goed op elkaar ingespeeld dat zij elk seizoen wel een kampioenschap behaalden.

2000 tot heden.
In 2001 werd het 40-jarig jubileum gevierd. Dit was een hoogtepunt in de geschiedenis van de vereniging. Het werd groots gevierd en het L1 programma Kinjerkroam maakte een uitzending over De Merels. Daarnaast was er publiciteit omdat enkele speelsters 10 jaar lang op het hoogste niveau korfbalden.

In 2003 overleed ons lid Sef Spreeuwenberg. Hij heeft zich vele jaren ingezet als voorzitter en penningmeester voor onze vereniging. Naast deze functies vervulde hij nog andere taken. Tot op de dag van vandaag houden we de herinnering aan hem levend door bij het Dorpskorfbal de Sef Spreeuwenberg wisseltrofee uit te reiken.

Na jaren van sportieve voorspoed kwamen er woeliger tijden. Het vinden van een trainer was ontzettend moeilijk. Uiteindelijk kwamen we terecht bij een oudgediende; Frans Aarts. Hij was bereid ons uit de nood te helpen. De situatie was niet ideaal, maar voor de vereniging een prima oplossing.
In 2006 moest er noodgedwongen een verjonging doorgevoerd worden bij het eerste team. Degradatie naar de promotieklasse was onontkoombaar.
Met het aanstellen van de nieuwe trainer Bart van der Burgt in 2007 hoopt de vereniging snel weer terug te keren naar de hoofdklasse en uiteindelijk in de Topklasse te komen.

In z'n algemeenheid maakte de korfbalsport een professionalisering door. In 1996 ging de NDKB, de Nederlandse Dameskorfbal Bond op in de KNKV, het Koninklijke Nederlandse Korfbal Verbond. Voortaan werden dames- en gemengd korfbal gezien als een zelfde sport.
Dit heeft geleid tot onder andere de invoering van de kunststof korf. Met ingang van seizoen 2008 - 2009 is het in het wedstrijdkorfbal verplicht om met deze kunststof korf te spelen. De traditionele rieten mand is voortaan verleden tijd. Ook het tenue is veranderd. Het traditionele plooirokje werd in het seizoen 2005 - 2006 verruild voor een modernere versie en wordt allang niet meer zelf gemaakt.

Anno 2007 is de Merels zowel sportief als financieel gezien een gezonde vereniging. Het ledental is in 2 jaar tijd gestegen van ± 80 naar 110, waarvan een groot aantal jeugdleden. Met name de jaarlijkse terugkerende vriendinnetjesmiddag is een groot succes en zorgt voor veel nieuw talent.
Onder andere door de inspanningen van onze leden bij het beheer van de gymzaal en de Grote club actie kan onze vereniging beschikken over voldoende trainingsmaterialen zodat deze jeugdleden hun talent volledig kunnen ontwikkelen. Naast eigen inspanningen hebben wij ook sponsors die ons financieel ondersteunen, waarvoor onze hartelijke dank.
Veel leden van de Merels zijn naast het korfballen actief in commissies, draaien zaaldiensten, fluiten wedstrijden en trainen of coachen een jeugdteam. Daarnaast kunnen wij een beroep doen op veel ouders die ons op verschillende manieren ondersteunen.

Wij kunnen dan ook met trots zeggen dat korfbalvereniging de Merels voor en door leden gevormd wordt.